Rozmnażanie sukulentów w uprawie amatorskiej

Rozmnażanie sukulentów jest ściśle związane z ich uprawą, ponieważ każdy, kto ma choćby kilku przedstawicieli danego gatunku, stanie przed tym problemem prędzej czy później. Jedni będą chcieli powiększyć swoją kolekcję, a inny obdarować kogoś swoimi ciekawymi odmianami. Warto poznać sposoby na rozmnażanie sukulentów, aby wybrać metodę najbardziej optymalną.

rozmnażanie sukulentów

Rozmnażanie sukulentów – rodzaje:

Najłatwiejszym sposobem na rozmnażania sukulentów, ale także innych gatunków, jest metoda wegetatywna. W uproszczeniu polega ona na podziale rośliny matecznej i uzyskaniu identycznego materiału potomnego. Zaletą tej metody jest pewność, że nowe rośliny będą miały te same cechy (np. kolor kwiatów, pokrój, barwa liści), jak roślina mateczna. Można to robić poprzez ukorzenianie odrostów pojawiających się u podstawy pędów lub końców liści, a także wykorzystując całe fragmenty roślin do zrobienia sadzonek.

Szczepienie, również zaliczane do metod wegetatywnych, jest stosowane w celu przyspieszenia wzrostu i rozwoju sukulentów, ratowaniu okazów z oznakami chorobowymi oraz ułatwienia rozwoju roślinom pozbawionym chlorofilu. Rozmnażanie sukulentów tą metodą ma mniejsze znaczenie.

Trzecią metodą tzw. generatywną, jest wykorzystanie nasion do uzyskania nowych roślin. Nasiona można pozyskiwać samemu lub zaopatrzyć się w nie w specjalistycznych sklepach ogrodniczych. Trzeba się jednak liczyć z trudnościami w początkowym etapie związanymi z koniecznością utrzymania określonych warunków siedliskowych.

Rozmnażanie sukulentów z sadzonek

Jest to najprostszy sposób uzyskania roślin potomnych. Wiele gatunków zaliczanych do sukulentów łodygowych w warunkach naturalnych rozmnaża się w ten sposób. Polega on na wytworzeniu małych roślinek zaopatrzonych od razu w system korzeniowy, które powstają na końcach liści, u podstawy łodyg lub odrostów korzeniowych. Po posadzeniu ich do gleby potrafią się bez problemu ukorzenić i szybko zaczynają samodzielny wzrost. W domach sadzonki wykonuje się z odciętych końców pędów, liści, a nawet tylko z fragmentów liści. Często ten sposób rozmnażania stosowany jest u gruboszy. Wystarczy tylko odciąć niewielki kawałek pędu i wsadzić go do ziemi, a po około 4 tygodniach można uzyskać w pełni ukorzenioną roślinę. Również wykorzystuje się liście ułożone poziomo na glebie, z których powstają rośliny potomne. W przypadku sansewierii gwinejskiej łatwym sposobem rozmnażania jest pocięcie liści na odcinki ok 5cm i umieszczenie ich pionowo w podłożu. U tego gatunku trzeba pamiętać o biegunowości liści.

Rozmnażanie sukulentów tą metodą ma dużą zaletę – uzyskane roślin są identycznych jak roślina mateczna. Wykazują one te same cechy ozdobne, dlatego ten sposób rozmnażania jest dobry dla gatunków rzadkich lub unikalnych odmian. Również duże znaczenie ma tu szybkość i łatwość uzyskania dużych egzemplarzy. Jednak ilość i wielkość uzyskanych roślin potomnych jest ograniczone rozmiarami rośliny matecznej. Poza tym może dojść do infekcji w miejscu cięcia, co przyczyni się do rozwoju chorób grzybowych.

rozmnażanie sukulentów

Rozmnażanie sukulentów przez szczepienie

Metoda ta jest popularna w ogrodnictwie, szczególnie w sadownictwie oraz uprawie roślin ozdobnych. Polega na połączeniu dwóch roślin – odmiany szlachetnej i podkładki, która ma silny system korzeniowy, większą siłę wzrostu oraz mniejsze wymagania. Metoda ta z powodzeniem stosowana jest u wrażliwych sukulentów podatnych na choroby i infekcje. Pozwala ona na zachowanie cech ozdobnych, a jednocześnie uodparnia roślinę na niekorzystne warunki. Dzięki temu można uprawiać wrażliwe rośliny nawet na parapetach okiennych bez obaw o ich zamieranie. Szczepieni pozwala także na przyspieszenie okresu kwitnienia – u niektórych gatunków kwiaty pojawiają się już w drugim roku.

Szczepienie, mimo że jest stosunkowo łatwe, to wygodniej wykonuje się na większych roślinach. Polega na połączeniu obciętych części roślin miejscami, w których przebiegają wiązki naczyniowe. Aby zabieg zostały wykonany prawidłowo, cięcie musi być wykonane równo ostrym i długim nożem. Później należy unieruchomić oba fragmenty i pozostawić na 5-7 dni, aż się dobrze zrosną. Po szczepieniu sukulentom należy zapewnić bardzo dobre warunki środowiskowe – dużo rozproszonego słońca i ciepła, a także sporo miejsca w pojemnikach. Najczęściej stosuje się podłoże mieszanką gruboziarnistego piasku i ziemi kompostowej.

Trudnością tej metody jest konieczność dokładnego trafienia wiązek przewodzących odmiany szlachetnej w wiązki podkładki, dlatego prawie niemożliwe jest zrobienie tego u małych siewek. Wymagana jest duża staranność i wprawa, a także cierpliwość. Często jednak mimo wszystko dochodzi do infekcji w miejscu szczepienia, która powoduje nieprawidłowy wzrost odmiany szlachetnej. Aby temu zapobiec, trzeba pamiętać o dokładnym oczyszczeniu i zdezynfekowaniu narzędzi przed przystąpieniem do pracy.

Rozmnażanie sukulentów z nasion

Pobieranie nasion i wykorzystywanie ich do uprawy roślin potomnych jest metodą popularną wśród większości roślin uprawnych w ogrodzie. W przypadku sukulentów jest to nieco trudniejsze, ponieważ ich nasiona kiełkują tylko w wysokiej temperaturze i dużej wilgotności powietrza. Dlatego, aby rozpocząć ten sposób hodowli, należy zaopatrzyć się w specjalne zamykane wysiewniki z własnym oświetleniem.

Wysiew

Wysiew zaleca się wykonać na jesień, co pozwoli na uzyskanie dużych siewek już wiosną. Nasiona sieje się do specjalnej wyprażonej mieszanki przeznaczonej do pikowania z dodatkiem grubego piasku w stosunki 3:1. Nasiona są dość drobne, a do kiełkowania potrzebują dostępu do światła, dlatego nie zaleca się przykrywania ich podłożem. Przed wysiewem należy wymieszać nasiona ze szczypta Zaprawy Nasiennej T, który zapobiega pleśnieniu siewek. Najlepszym pojemnikiem są płaskie kuwety, ponieważ na tym początkowym etapie uprawy nasiona nie będą potrzebowały grubej warstwy podłoża. Ważne jest, aby po wysiewie kuwetę owinąć szczelnie folią, przenieść do oświetlonego wysiewnika i utrzymywać temperaturę na poziomie 25-27°C. Czas uzyskania siewek jest różny w zależności od gatunku, może to trwać od tygodnia nawet do kilku miesięcy. Na tym etapie ważna jest cierpliwość.

Aklimatyzacja

Po pojawieniu się siewek folię należy delikatnie odsłaniać na 2-3 godziny dziennie. Zabieg ten ma na celu usunięcie nadmiaru wilgoci oraz przyzwyczajenie młodych roślin do suchego powietrza. Utrzymanie optymalnej wilgotności jest kluczowym zadaniem na tym etapie hodowli i jakiekolwiek błędy będą widoczne w rozwoju roślin. Ważne jest, aby podłoże nie było zbyt mokre, ponieważ może spowodować rozwój chorób grzybowych ani zbyt suche.

Pikowanie

Pikowanie wykonuje się dopiero w chwili, gdy siewki przybiorą wygląd dorosłej rośliny. Gdyby ten zabieg był wykonany wcześniej, to jest duża szansa na uszkodzenie małych roślin. Nawet już dobrze wykształcone sadzonki należy przenosić do nowego pojemnika ostrożnie z dużą masą ziemi, uważając, aby nie uszkodzić korzeni. Trzeba to robić delikatnie i z wyczuciem, ponieważ uszkodzenie rośliny na tym etapie wiąże się z jej zdeformowaniem w późniejszym wzroście. Nowe podłoże także musi być wyprażone, ponieważ podczas pikowania bardzo często dochodzi do porażenia chorobami grzybowymi. Młode rośliny można przesadzać do samodzielnych doniczek dopiero w momencie, gdy osiągną 2-5 cm średnicy, niezależnie od gatunki.

Dorota Blatsios, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu

10 thoughts on “Rozmnażanie sukulentów w uprawie amatorskiej”

  1. Witam! Mam pytanie co do rozmnazania sukulentów. Pojedyncze listki roślinek poukładałam poziomo na ziemi do kaktusow i spryskalam odrobina wody. Niestety zaczęły się marszczyc i codziennie robią się ciemniejsze. Nie mam pojęcia co robię źle, proszę o pomoc i z góry dziękuję!

    1. Albo mają za mało albo za dużo wody. Pojedyncze listki wystarczy ułożyć na lekko wilgotnej ziemi i dać im czas, można nawet o nich zapomnieć na kilka tygodni. Sukulenty nie potrzebują dużo wody, a jej nadmiar może prowadzić do gnicia małych sadzonek. Innym sposobem jest też robienie sadzonek pędowych z 2-3 liśćmi i wkładanie ich do lekko wilgotnej gleby. Życzę powodzenia w uprawie!

  2. Witam, bardzo dziękuję za pomocny mi artykuł. Długo szukałam i nie mogę znaleźć w internecie żadnych nasion sukulentów, pragnęłabym ich mix. Może ma Pani jakieś sprawdzone linki. Dziękuję za pomoc

    1. Cieszę się, że artykuł się podoba. Polscy producenci nie mają w swoich ofertach nasion sukulentów, bo nie są to nasze typowe rośliny uprawne. Najlepiej poszukać na zagranicznych stronach np. http://www.ebay.com/bhp/succulent-seeds czy http://www.rarexoticseeds.com/en/cactus-seeds jednak trzeba się liczyć z wyższymi kosztami przesyłki. Życzę powodzenia w szukaniu i w uprawie! Proszę dać znać jeśli uda się kupić nasiona.

    1. Wszystko zależy od gatunku rośliny oraz jego predyspozycji do rozmnażania poprzez podział. Jeśli nie jesteś pewna jaki to sukulent, ale posiada on pędy to odetnij mały kawałek pędu z 2-3 liśćmi i zanurz dolą częścią w wodzie. Jeśli po 1,5-2 tygodniach pojawią się drobne korzonki, to uzyskałaś nową roślinkę.

  3. Serdecznie witam. W tym roku zacząłem produkować sadzonki z roślin matecznych z mojego ogrodu (rodniki, rozchodniki). Moje pytanie dotyczy zimowania. W jakich warunkach zimowa ćwiczenia (światło, temperatura, woda) i przede wszystkim kiedy zacząć? Z góry wielkie dzięki.. 😉

    1. Jeśli chodzi o rojniki to najłatwiej je rozmnażać poprzez oddzielanie małych roślinek powstających po przekwitaniu. Roślinki potomne umieszcza się w glebie z dodatkiem piasku i pozwala się im ukorzenić. Jeśli są trzymane w pomieszczeniu, to preferują jasne i chłodne miejsca. Rozchodniki są podobnie łatwe, ponieważ ukorzeniają się nawet ucięte i wsadzone w ziemię pędy. Najczęściej rozmnaża się poprzez podział karpy wiosną. Jeśli chcesz je ukorzeniać w pomieszczeniach, to mają podobne wymagania jak rojniki. Rozchodniki do zimowania szykują się po kwitnieniu późną jesienią, kiedy część nadziemna zaczyna zasychać. Oba gatunki nie wymagają wykopywania na czas zimy. Można je okryć dla bezpieczeństwa argowłókniną. Oba gatunki nie wymagają intensywnego podlewania.

  4. Pani Doroto, planuje rozmnożenie kilku roślin, czy mogłaby Pani w przybliżeniu podać ile czasu potrzebują te rośliny do wyrośnięcia? (od urwania listka z rośliny matki do kilkucentymetrowej roślinki). Serdecznie dziękuję i pozdrawiam.

    1. Mówimy o tradycyjnym gruboszu jajowatym („drzewko szczęścia”)? One rosną dość wolno – ok 4 cm w ciągu roku. Myślę, że od urwania listka do uzyskania roślinki musiałoby minąć ok pół roku. Często to zależy od spełnionych warunków. Ja grubosze rozmnażam z sadzonek pędowych 2-3 cm długości z 1-2 parami liści, sadzę je od razu w wilgotnej ziemi i one same się ukorzeniają. Jakoś rok temu zasadziłam taką sadzonkę i teraz ma dodatkowe 2 pary liści, więc zbyt szybko nie rośnie.

Odpowiedz na „DorotaAnuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *